Życiorys

W Polsce zadebiutowała w 1979 r. partią Fiordiligi w operze Così fan tutte Mozarta w Teatrze Muzycznym w Słupsku pod dyr. Grzegorza Nowaka, w reżyserii Ryszarda Peryta. W 1981 r. wzięła udział w prawykonaniu opery Zbigniewa Rudzińskiego Manekiny w Operze Wrocławskiej pod dyr. Roberta Satanowskiego, w reż. Marka Weiss-Grzesińskiego.

Od 1982 r. związała się z Teatrem Wielkim w Poznaniu. Stworzyła kreacje Violetty – w Traviacie Verdiego, Rozalindy – w Zemście Nietoperza J. Straussa, Blondy – w Uprowadzeniu z Seraju Mozarta, Micaeli – w Carmen Bizeta, Liu – w Turandot Pucciniego, Lisy – w Krainie Uśmiechu Lehara, Arseny – w Baronie Cygańskim J. Straussa, Musette i Mimi – w Cyganerii Pucciniego, czy Chodel – w Skrzypku na dachu.

Otrzymała nagrodę miasta Poznania dla Młodych Twórców Sztuki w tym samym roku co Jan A. P. Kaczmarek, z którym w tym okresie nagrała płytę Kometa Halleya.

W 1986 r. zadebiutowała na scenie wiedeńskiej Kammeroper rolą Neddy w Pajacach Leoncavalla, w reżyserii Georga Tabori. Przedstawienie to zostało uznane przez krytykę wiedeńską jako przedstawienie roku 1986.

Następne role w wiedeńskiej Kammeroper to Hrabina – w Weselu Figara Mozarta, Dorlisca – w operze Rossiniego Torvaldo e Dorlisca, oraz Violetta w Traviatcie Verdiego.

W latach 1987–1991 była solistką opery w Lucernie w Szwajcarii. Na deskach tej opery śpiewała takie partie jak Hrabina – w Weselu Figara Mozarta, Poppea – w Koronacji Poppei Monteverdiego z tenorem Ramonem Vargas w partii Nerona, Adriana w operze Adriana Lecouvreur F. Cilei, pod dyrekcją M. Viottiego, Tatiana – w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego, Blanche – w Dialogach Karmelitanek Poulenca, Saffi – w Baronie Cygańskim J. Straussa oraz Hanna Glawari – w Wesołej Wdówce Lehara.

W roku 1991 rozpoczęła ponownie współpracę z Teatrem Wielkim w Poznaniu jak również z Teatrem Wielkim w Warszawie, Operą Wrocławską i Operą Krakowską, gdzie zaśpiewała partie w operach R. Straussa: Salome – w operze Salome, Marszałkowa – w Kawalerze Srebrnej Róży; w operach Pendereckiego: Benigna – w Czarnej Masce, Ewa – w Raju Utraconym, Matka Joanna od Aniołów – w Diabłach z Loudun.

Mimi oraz Musette w operze Cyganeria Pucciniego, Flora – w operze Chopin G. Orefice, Galina – w operze Galina M. Landowskiego oraz Rachela – w operze Żydówka Halévy'ego.

W tym też okresie Ewa Iżykowska stała się odtwórczynią monumentalnych form oratoryjno-kantatowych jak: Requiem Verdiego, VIII Symfonia Mahlera – partia I, II i III sopranu, Cztery ostatnie pieśni R. Straussa, III Symfonia H. M. Góreckiego, Te Deum, Dies Irae, Jutrznia, Siedem bram Jerozolimy – K. Pendereckiego, IX Symfonia oraz Missa Solemnis – Beethovena, XIV Symfonia – Szostakowicza.

Swoje zainteresowania skłania również ku kameralistyce i tak w latach 2000–2002 odbyła światowe tournée z recitalami Chopin, Paderewski – pieśni, oraz Od baroku do jazzu.

W roku 2000–2001 wzięła udział w realizacji opery Manekiny Z. Rudzińskiego w Teatrze Wielkim w Warszawie. W roku 2005 wystąpiła jako Tosca w operze Tosca w Korei Południowej.

Współpracowała ze znakomitymi pianistami jak Krzysztof Jabłoński, Marek Mizera, Jerzy Maciejewski, Janusz Olejniczak, Marek Drewnowski, Caroll Hague, Vincenzo Scalera oraz Giorgio Favaretto.

Pracowała również z wybitnymi dyrygentami jak J. Gielen, Marcello Viotti, Eduardo Mueller, Grzegorz Nowak, Krzysztof Penderecki, Antoni Witt, Jacek Błaszczyk, Karol Stryja, P. Romansky, Jacek Kasprzyk, Oliver Quendet, Gabriel Chmura i inni.

Występowała na scenach koncertowych i operowych z tak wybitnymi artystami jak: Ramon Vargas, Mauro Trombetta, Reinhardt Brussman, Louis Gentile, Ivonne Naef i inni.

Przez szereg lat uczestniczyła w prawykonaniach i wykonaniach utworów kompozytorów współczesnych takich jak Ottavio Vasquez, Jan A. P. Kaczmarek, Zbigniew Rudziński, Stanisław Moryto, Krzysztof Penderecki, Henryk Mikołaj Górecki.

Dokonała szeregu nagrań dla Polskiego Radia, Radio Vaticano, Radia Swiss Romande (Il Signor Brushino Rossiniego, dyr. Marcello Viotti), radia i telewizji rosyjskiej (Jutrznia Pendereckiego) oraz telewizji: filipińskiej, brazylijskiej, koreańskiej, jak również dla telewizji włoskiej RAI (Così fan tutte Mozarta), oraz telewizji austriackiej ORF (Dies Irae Pendereckiego, dyr. J. Gielen oraz Pajace Leoncavalla, reż. Georg Tabori).

Brała udział w światowych transmisjach radiowych: Diabły z Loudun oraz Czarna Maska Pendereckiego, II Symfonia oraz VIII Symfonia Mahlera.

Poświęca się również pracy pedagogicznej. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie. Przez 4 lata pracowała w Korei Południowej gdzie była dyrektorem programu Keimung F. Chopin Academy of Music na Keimung University. Prowadziła Master Class w USA, Włoszech, Korei Południowej, Austrii oraz w Polsce. Jest również wykładowcą w Polskiej Akademii Nauk.